Endüstriyel Üretim Öncesindeki Üretim Tarzları Hangisidir

Tarih öncesi çağlardan günümüze gelene kadar insanlar yaşamlarını devam ettirmek için her zaman üretime ihtiyaç duymuşlardır ve bu yüzden farklı dönemlerde çağın sosyolojik yapısıyla ve teknolojik gelişmelerle birlikte farklı üretim tarzlarını kullanmışlar ve böylece çağın gereksinimlerine göre üretimdeki verimliliği arttırmaya çalışmışlardır. İnsanların endüstri üretiminden önce kullandığı dört üretim organizasyonu vardır bunlar:

1.Kölelik dönemi

2.Derebeylik (feodal) dönemi

  1. Atölye üretimi dönemi
  2. İmalat (manifaktür) dönemi

Kölelik Dönemi

Bu üretim tarzlarından kölelik dönemi tüm üretim tarzları içinde ilk kullanılan üretim tarzıdır. Bu üretim tarzı ilk çağlardaki bilinen toplumların ilkelliğini yitirmesi sonucu üretim odaklarının artmasıyla birlikte artan iş yükünün paylaştırılmasındaki değişimdir. İnsanların madeni birtakım araç gereçler geliştirmesi ile artan üretimdeki verimlilik ekonomik faaliyetlerin gelişimine katkı sağlamıştır. Ekonomik faaliyetlerin canlanması ile birlikte artan birikimin değerlendirilmesi sürecinde para kavramı bulunmuştur ve böylece alım satım işleri ile uğraşan kesim olan tüccarlar ortaya çıkmıştır. Ortaya çıkan bu tüccar kısmı parayı doğru kullanarak her geçen gün biraz daha zenginleşmiş ve önemli bir güç odağı haline gelmiştir. Ayrıca bu ilk çağda basit aletlerin gelişmesiyle birlikte önemli ekonomik faaliyetlerden biri tarımsal faaliyetler olmuştur. Bu yüzden tarım topraklarına sahip olan kişiler güçlerini arttırarak büyümeye devam etmiştir.

Derebeylik Dönemi

Orta çağda feodal sistem üzerine kurulu bir düzen vardı. Bu feodal sistemde bazı örgütlenmeler vardı ve bu örgütlenmelerin başında derebeyler vardı. Bu derebeyler ilk çağda tarım yaparak elde ettikleri topraklarla ve parayı iyi bir şekilde kullanarak yaptıkları ticaret ile kazandıkları toplumsal statüyle örgütlerinin başındalardı. Bu örgütlerde derebeyler adına çalışan, derebeylerinin koruması altına girmiş insanlar vardı. Bu insanlar derebeyin topraklarının üretimini yapıyor ve feodal kalelerde derebeylerine hizmet ediyorlardı. Feodal sistemin etkili olduğu Orta Çağ’da tüketim miktarı sınırlı olduğu için ekonomide radikal değişimler olmadı.

​​​Atölye Üretimi Dönemi

Atölye üretimi döneminde çalışma saatleri kesinleşmemişti ve insanlar üretim ciddiyetine sahip değillerdi. Hatta çalışılan ortamla yaşam alanları ayrılmıyordu bile. Usta, kalfa, çırak ilişkisi bu dönemde ortaya çıktı. Bu ilişkinin ortaya çıkmasının sebebi çalışılan zanaatta uzmanlaşmanın gerekli olmasıydı. Bu usta, kalfa, çırak ilişkisinde usta iş hakkında söz sahibiydi. Kalfa ara sınıf ve çırak ise zanaat öğrenmeye yeni başlayan, işin öğrenme kısmındaki kişilerdi.

İmalat (Manifaktür) Dönemi

İmalat iş bölümüne ve el emeğine dayanan, sanayi devrimine geçiş sürecinde kullanılan bir üretim tarzıdır. İmalat kelime anlamı olarak elden üretim anlamına gelmektedir. Fakat zamanla makinelerin icadı ve gelişimiyle birlikte makine ile yapılan çok sayıdaki üretim anlamına gelmeye başlamıştır. Bu da imalat döneminin geniş bir süreci kapsadığını gösteriyor. Manifaktür sanayiye geçişle zanaat arasında bir geçiş sağlamış ve bu geçiş için gerekli şartları yerine getirmiştir.

“Endüstriyel Üretim Öncesindeki Üretim Tarzları Hangisidir” hakkında 1 yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir